சொந்த மண்ணை விட்டு, வேரோடு பிடுங்கி எறியப்பட்டு, அகதிகளாக அலையும் மனிதர்களின் அகக்கோலமும், குறிப்பாக பாலஸ்தீன மக்கள் எதிர்கொள்ளும் சொல்லொணாத் துயரங்களும் உலக வரலாற்றின் மிகக் கொடூரமான பக்கங்களாகும். உங்கள் உணர்வுகளின் கனத்தையும், அந்த மக்களின் மீதான உங்கள் பரிவையும் பிரதிபலிக்கும் வகையில் அமைந்த விரிவான கட்டுரை இதோ:

சொந்த மண்ணில் பரதேசிகள்: அகதிகளின் அகவலியும் பாலஸ்தீனத்தின் கண்ணீரும்

மனித வாழ்க்கையில் சந்திக்கக்கூடிய இழப்புகளில் மிகக் கொடூரமானது "தன் முகவரியை இழப்பது". பிறந்த மண், விளையாடி வளர்ந்த தெருக்கள், தலைமுறை தலைமுறையாக வாழ்ந்த வீடுகள், சேர்த்த சொத்துக்கள் என அனைத்தையும் ஒரே இரவில் இழந்து, வெறும் மனித உடலாக மட்டும் அந்நிய தேசங்களை நோக்கி ஓடும் அகதிகளின் வலி, சொற்களுக்கு அப்பாற்பட்டது.

1. அகதி என்றால் யார்? அந்த வலின் ஆழம் என்ன?

அகதி என்பவர் வெறும் இருப்பிடத்தை இழந்தவர் மட்டுமல்ல; தன் அடையாளம், பாதுகாப்பு, கண்ணியம் என அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் பறிக்கப்பட்டவர்.

• வசதிகள் இருந்தும் அனாதைகளாக்கப்படுதல்: நேற்றைய தினம் வரை சொந்த வீட்டில் சகல வசதிகளுடன், கௌரவமாக வாழ்ந்த ஒரு குடும்பம், ஒரே ஒரு குண்டுவீச்சாலோ அல்லது ஆட்சியாளர்களின் அடக்குமுறையாலோ மறுநாள் காலையில் தெருவில் நிற்க வேண்டிய சூழல் ஏற்படுகிறது.
• சொந்த மண்ணின் நினைவுகள்: கையில் சிறு மூட்டையோடு வீட்டை விட்டு வெளியேறும்போது, "மீண்டும் வருவோமா?" என்ற ஏக்கமும், தங்களின் நினைவலைகள் நிறைந்த மண்ணைப் பிரியும் வேதனையும் நெஞ்சைப் பிளக்கக்கூடியவை.
• அடைக்கலத்தின் அவமானம்: எந்த நாட்டிற்குச் சென்றாலும் அந்நியராகப் பார்க்கப்படுவது, எல்லைகளில் அவமானப்படுத்தப்படுவது, அடிப்படை உணவிற்கும் தண்ணீருக்கும் கையேந்தும் நிலை ஏற்படுவது என ஒவ்வொரு நொடியும் அவர்களின் ஆத்மா சிதைக்கப்படுகிறது.

2. பாலஸ்தீன மக்களின் பேரவலமும் இஸ்ரேலின் அடக்குமுறையும்

இன்றைய உலகின் மிகப்பெரிய திறந்தவெளிச் சிறையாகவும், அகதிகளின் பெருந்துயரமாகவும் திகழ்வது பாலஸ்தீன நிலப்பரப்பாகும்.

• வரலாற்றுப் பின்னணி (நிக்பா - பேரழிவு): 1948-ஆம் ஆண்டு முதல் தொடங்கி இன்று வரை பாலஸ்தீன மக்கள் தங்கள் சொந்த மண்ணிலேயே அகதிகளாக்கப்பட்டு வருகிறார்கள். லட்சக்கணக்கான மக்கள் தங்கள் பரம்பரை வீடுகளை விட்டு வெளியேற்றப்பட்டனர்.
• மனிதநேயமற்ற தடைகளும் அடக்குமுறையும்: உணவு, குடிநீர், மருந்துப் பொருட்கள் மற்றும் மின்சாரம் போன்ற அடிப்படைத் தேவைகளைக் கூடச் சென்றடைய விடாமல் தடுப்பது மனிதகுலத்திற்கு எதிரான மிகப்பெரிய குற்றமாகும். சர்வதேச அமைப்புகளின் உதவிகள் கூடத் தடுக்கப்பட்டு, மக்கள் பட்டினியாலும் நோயினாலும் வாடும் நிலை உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
• குழந்தைகளின் கண்ணீர்: போரின் பேரழிவில் மிகவும் பாதிக்கப்படுவது குழந்தைகளே. அவர்களின் பிஞ்சுக்கண்கள் பார்க்கும் காட்சிகளும், பெற்றோரை இழந்து தவிக்கும் துயரமும் எந்தவொரு கல்நெஞ்சையும் கரையச் செய்துவிடும்.

3. அழியாத ஈமானும் உறுதியான நம்பிக்கையும்

பாலஸ்தீன மக்களின் இந்த எல்லையற்ற துயரத்தின் மத்தியிலும், உலகையே வியக்க வைப்பது அவர்களின் தளராத நம்பிக்கையும், உறுதியான ஈமானும் (இறைநம்பிக்கை) ஆகும்.

"அவர்கள் எல்லாவற்றையும் இழந்துவிட்டார்கள்; ஆனால், இறைவன் மீதான நம்பிக்கையை (ஈமானை) ஒருபோதும் இழக்கவில்லை."

• மறுமையின் நம்பிக்கை: உலகியல் ரீதியாக வீடுகள், சொத்துக்கள், உறவுகள் என அனைத்தும் அழிக்கப்பட்டாலும், அவர்களுக்குள் இருக்கும் இறையச்சத்தையும், சத்தியத்தின் மீதான பற்றையும் எந்த அதிகாரத்தாலும், ஆயுதத்தாலும் பறிக்க முடியாது.
• பொறுமையின் சிகரம்: "அல்லாஹ் நமக்கு போதுமானவன்" என்ற ஒரே முழக்கத்தோடு, இந்த தற்காலிக உலகத்தை விட மறுமையின் நிரந்தர வாழ்வே மேலானது என்ற ஈமானிய உறுதியோடு அவர்கள் நிமிர்ந்து நிற்கிறார்கள்.

4. நமது கடமையும் மனிதநேயப் பிரார்த்தனையும்

உலகெங்கும் உள்ள அகதிகளுக்காகவும், குறிப்பாக பாலஸ்தீன மக்களுக்காகவும் குரல் கொடுப்பது ஒவ்வொரு மனிதனின் கடமையாகும்.

1. பிரார்த்தனை (துஆ): படைத்த இறைவனின் அளப்பரிய கிருபையினாலும் உதவியினாலும் மட்டுமே அந்த மக்களுக்கு ஒரு விடிவுகாலம் பிறக்க முடியும். அல்லாஹ்தான் அவர்களின் துன்பங்களைப்போக்கி, பாதுகாப்பையும் அமைதியையும் தர வேண்டும்.
2. உண்மை நிலையைப் பரப்புதல்: அடக்குமுறைகளுக்கும் அநீதிகளுக்கும் எதிராக உண்மையை உலகிற்கு எடுத்துரைப்பதும், பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு ஆதரவாக குரல் கொடுப்பதும் மிக முக்கியம்.
3. மனிதநேய உதவி: தடைகளைத் தாண்டிச் சென்றடையும் அறக்கட்டளைகள் மூலம் நம்மால் இயன்ற உதவிகளை அவர்களுக்குச் செய்ய வேண்டும்.

முடிவுரை: அகதிகளின் கண்ணீர்த்துளிகள் ஒவ்வொன்றும் இந்த உலக அதிகார வர்க்கத்தின் முகத்தில் அறையும் கேள்விகள். அடக்குமுறைகள் எவ்வளவு கடுமையாக இருந்தாலும், இறைவனின் நீதியும், அந்த மக்களின் தியாகமும் ஒரு நாள் நிச்சயமாக அவர்களுக்குரிய அமைதியையும் விடிவையும் கொண்டு வரும்.