இறைவனுக்காகச் செய்யும் தூய்மையான எண்ணம் (இக்லாஸ்) மற்றும் மறுமை நாள் மீதான பயம்-ஆசை ஆகியவற்றின் முக்கியத்துவத்தை விளக்குகிறது.
1. சஹாபாக்களின் சிறப்பும் 'இக்லாஸ்' (தூய்மையான எண்ணம்) என்னும் பண்பும்
சஹாபாக்களை ஏசக் கூடாது: நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் தனது தோழர்களை (சஹாபாக்களை) யாரும் ஏச வேண்டாம் என்று கட்டளையிட்டுள்ளார்கள் .
ஈடில்லா தர்மம்: உங்களில் ஒருவர் உஹது மலை அளவுக்குத் தங்கத்தை இறைவழியில் செலவழித்தாலும், அது சஹாபாக்கள் செய்த ஒரு கைப்பிடி அல்லது அரை கைப்பிடி தர்மத்திற்குக் கூட ஈடாகாது .
காரணம் என்ன? சஹாபாக்கள் செய்த தர்மத்தின் அளவு சிறியதாக இருந்தாலும், அதை அவர்கள் செய்ததற்குக் காரணம் அவர்களின் உள்ளத்தில் இருந்த 'இக்லாஸ்' (தூய்மையான எண்ணம் மற்றும் இறைவனுக்காக மட்டுமே செய்தல்) ஆகும் .
2. அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களின் பணிவு
புகழப்படும் போது துஆ: அபூபக்கர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களை யாராவது புகழ்ந்து பேசிவிட்டால், அவர் உடனே அல்லாஹ்விடம் பணிவோடு பிரார்த்திப்பார் .
"அல்லாஹ்வே! இவர்கள் என் மீது வைக்கும் புகழைக் கொண்டு என்னை நீ குற்றம் பிடித்துவிடாதே. நான் இந்த புகழுக்குரியவன் அல்ல. அவர்களுக்குத் தெரியாத என் பாவங்களை எனக்கு நீ மன்னித்தருள்வாயாக!" என்று துஆ செய்வார் .
முக்கியப் பாடம்: நாம் எவ்வளவு அமல்கள் (நற்செயல்கள்) செய்கிறோம் என்பதை விட, அதை எந்த நோக்கத்திற்காகச் செய்கிறோம் என்பதில் மிக கவனமாக இருக்க வேண்டும் . செய்த நன்மைகளைப் பிறரிடம் சொல்லிக் காட்டுவது இக்லாஸைக் கெடுத்துவிடும் .
3. அமல்களில் முழு திருப்தி அடையாமை
ஏற்றுக்கொள்ளுதல் பற்றிய அச்சம்: "நான் நிறைய நன்மைகள் செய்துவிட்டேன், அதனால் நிச்சயம் சொர்க்கம் சென்றுவிடுவேன்" என்ற முழுமையான சுய திருப்தி ஒருபோதும் வரக்கூடாது .
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களின் அழுகை: அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் ஒரு தீனாரைத் தர்மம் செய்தபோது, பக்கத்தில் இருந்தவர் "அல்லாஹ் இதனை உங்களிடமிருந்து ஏற்றுக் கொள்வானாக" என்று வாழ்த்தினார் . இதைக் கேட்டவுடன் இப்னு உமர் (ரலி) அழத் தொடங்கினார் .
ஏன் அழுதார்? "அல்லாஹ் என்னிடமிருந்து ஒரே ஒரு தொழுகையையோ அல்லது தர்மத்தையோ ஏற்றுக்கொண்டான் என்று எனக்குத் தெரிந்தால், நான் மரணத்தையே விரும்புவேன். ஏனெனில், அல்லாஹ் இறையச்சம் உடையவர்களிடமிருந்து (முத்தக்கீன்கள்) தான் அமல்களை ஏற்றுக் கொள்கிறான் என குர்ஆனில் கூறுகிறான்" என்று விளக்கினார் .
4. மரணத் தருவாயில் உள்ளத்தில் இருக்க வேண்டிய இரண்டு எண்ணங்கள்
நபி (ஸல்) அவர்கள் மரணப் படுக்கையில் இருந்த ஒரு இளைஞரை நலம் விசாரிக்கச் சென்றார்கள் . "இப்போது உங்களை நீங்கள் எவ்வாறு உணர்கிறீர்கள்?" என்று நபி (ஸல்) கேட்டபோது, அந்த இளைஞர் இரு முக்கிய விஷயங்களைக் குறிப்பிட்டார் :
ஆசை: அல்லாஹ் என்னைச் சொர்க்கத்தில் நுழைக்க வேண்டும் என்ற ஆசை இருக்கிறது.
பயம்: நான் செய்த பாவங்களை நினைத்தால் எனக்குப் பயமாக இருக்கிறது .
இதைக் கேட்ட நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் பின்வருமாறு கூறினார்கள் :
மரணத் தருவாயில் ஒரு முஃமினுடைய (இறையம்பிக்கையாளரின்) உள்ளத்தில் இந்த இரண்டு எண்ணங்களும் (ஆசையும் பயமும்) சேர்ந்து வருமானால், அவர் ஆசைப்பட்டதை (சொர்க்கத்தை) அல்லாஹ் அவருக்குக் கொடுப்பான்; அவர் எதற்குப் பயந்தாரோ (நரக வேதனை) அதை விட்டும் அல்லாஹ் அவரைப் பாதுகாப்பான் .
5. முடிவுரை: யூனுஸ் (அலை) அவர்களின் பாடம்
யூனுஸ் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் மீனின் வயிற்றில் இருந்தபோது அல்லாஹ்வைத் துதித்துக் கொண்டே (தஸ்பீஹ்) இருந்தார்கள். அவர் துதிப்பவராக இல்லாதிருந்தால், மறுமை நாள் வரை மீன் வயிற்றிலேயே இருந்திருப்பார் என குர்ஆன் கூறுகிறது .
எனவே, நாமும் நமது நற்செயல்களை அதிகரித்து, உள்ளத்தில் ஈமானை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.
மரணத் தருவாயில் (சகராத்துடைய நேரத்தில்) இருக்கும் ஒரு முஸ்லிமுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகள், சுன்னத்துக்கள் மற்றும் அந்த நேரத்தில் ஓத வேண்டிய துஆக்கள் ஆகியவற்றை இஸ்லாம் மிகத் தெளிவாக வழிகாட்டியுள்ளது.
ஒருவர் தனது வாழ்நாளின் இறுதி நிமிடங்களை எதிர்கொள்ளும் போது, அவரைச் சுற்றியிருப்பவர்கள் செய்ய வேண்டிய மிக முக்கியமான நபிவழி முறைகள் (சுன்னத்துக்கள்) கீழே விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
1. தல்கீன் செய்தல் (கலிமாவை நினைவூட்டுதல்)
மரணத் தருவாயில் இருப்பவருக்கு அருகில் இருப்பவர்கள் செய்ய வேண்டிய மிக முக்கியமான சுன்னத் இதுவாகும்.
* **நபிமொழி:** *"உங்களில் மரணத் தருவாயில் இருப்பவர்களுக்கு 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனில்லை) என்பதை நினைவூட்டுங்கள் (தல்கீன் செய்யுங்கள்)"* என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள் (ஆதாரம்: முஸ்லிம்).
* **முறை:** அவதிப்படும் நபரை வற்புறுத்தாமலும், தொந்தரவு செய்யாமலும் அவருக்கு அருகில் அமர்ந்து "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்" என்று மென்மையாகத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்ல வேண்டும். அவர் அதை ஒருமுறை கூறிவிட்டால், அதன் பிறகு அவரிடம் வேறு உலக விஷயங்களைப் பேசக் கூடாது. அவருடைய இறுதி வார்த்தை கலிமாவாக இருக்க வேண்டும் என்பதே இதன் நோக்கமாகும்.
2. அல்லாஹ்வின் மீது நல்லெண்ணம் வைத்தல்
மரணத்தை நெருங்குபவர் அல்லாஹ்வின் மீது நன்மதிப்பையும், அவன் நம்மை மன்னிப்பான் என்ற நம்பிக்கையையும் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
* **நபிமொழி:** *"உங்களில் எவரும் அல்லாஹ்வின் மீது நல்லெண்ணம் வைக்காமல் மரணிக்க வேண்டாம்"* என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள் (ஆதாரம்: முஸ்லிம்).
* இறைவனின் கருணை விசாலமானது, அவன் என் பாவங்களை மன்னித்து சொர்க்கம் தருவான் என்ற ஆசையோடு மரணத்தை எதிர்கொள்ள வேண்டும்.
3. கிப்லாவை நோக்கிப் படுக்க வைப்பது
மரணத் தருவாயில் இருப்பவரை வலது பக்கமாகச் சாய்த்து, அவரது முகம் கிப்லாவை (கஃபாவை) நோக்கியிருக்கும்படி படுக்க வைப்பது சுன்னத்தாகும். (வலது பக்கம் படுக்க வைக்க முடியாவிட்டால், அவரது கால்கள் கிப்லா திசையில் இருக்குமாறும், தலையைச் சற்றே உயர்த்தி முகம் கிப்லாவை நோக்குமாறும் படுக்க வைக்கலாம்).
4. மரணமடைந்த பின் செய்ய வேண்டிய சுன்னத்துக்கள்
அந்த நபரின் உயிர் பிரிந்துவிட்டது என்பதை உறுதி செய்த பின், உடனடியாகச் செய்ய வேண்டியவை:
* **கண்களை மூடுதல்:** உயிர் பிரியும் போது கண்கள் மேல் நோக்கிப் பார்க்கும். எனவே, அவரது கண்களை மெதுவாக மூடிவிட வேண்டும். நபி (ஸல்) அவர்கள் அபூஸலமா (ரலி) அவர்களின் உயிர் பிரிந்த போது அவர்களின் கண்களை மூடிவிட்டு, *"உயிர் கைப்பற்றப்படும் போது பார்வை அதைத் தொடர்கிறது"* என்று கூறினார்கள் (ஆதாரம்: முஸ்லிம்).
தாடையைக் கட்டுதல்: வாய் திறந்துவிடாமல் இருக்க ஒரு துணியால் தாடையைத் தலையோடு சேர்த்து மெதுவாகக் கட்ட வேண்டும்.
* **ஆடையால் மூடுதல்:** உடல் முழுவதையும் ஒரு நல்ல துணியால் மூடி மறைக்க வேண்டும்.
* **பிரார்த்தனை செய்தல்:** அவருக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடி துஆ செய்ய வேண்டும். அந்த நேரத்தில் தீய வார்த்தைகளையோ, புலம்பல்களையோ தவிர்க்க வேண்டும்.
ஓத வேண்டிய துஆக்கள்
மரணத் தருவாயில் இருப்பவர் ஓத வேண்டிய துஆ:
ஒருவரால் பேச முடிகிற பட்சத்தில், அவர் இந்தக் கலிமாவையும், நபி (ஸல்) அவர்கள் ஓதிய துஆவையும் ஓத வேண்டும்:
பொருள்:** அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனில்லை.
நபி (ஸல்) அவர்கள் மரணத் தருவாயில் இருந்தபோது தன் கைகளைத் தண்ணீரில் நனைத்து முகத்தைத் துடைத்துக் கொண்டு, *"லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், நிச்சயமாக மரணத்திற்குப் பல வேதனைகள் உள்ளன"* என்று கூறினார்கள். பின்னர் கையை உயர்த்தி, *"அர்ரஃபீக்கல் அஃலா" (மிக உன்னதமான தோழனிடம் - இறைவனிடம் சேர்க்க)* என்று கூறி உயிர் பிரிந்தார்கள் (ஆதாரம்: புகாரி).
அருகில் இருப்பவர்கள் மரணித்தவருக்காக ஓத வேண்டிய துஆ:
உயிர் பிரிந்ததை அறிந்தவுடன் சுற்றியிருப்பவர்கள் ஓத வேண்டியவை:
**பொருள்:** நிச்சயமாக நாம் அல்லாஹ்விற்கே உரியவர்கள், மேலும் நாம் அவனிடமே திரும்பிச் செல்பவர்கள். யா அல்லாஹ்! என் இந்தத் துன்பத்தில் எனக்கு நற்கூலியை வழங்குவாயாக! இதைவிடச் சிறந்ததை எனக்குப் பகரமாகத் தருவாயாக! (ஆதாரம்: முஸ்லிம்).
**அபூஸலமா (ரலி) மரணித்த போது நபி (ஸல்) அவர்கள் செய்த துஆ:**
*"யா அல்லாஹ்! அபூஸலமாவை மன்னிப்பாயாக! நேர்வழி பெற்றவர்களில் அவருடைய அந்தஸ்தை உயர்த்துவாயாக! அவருக்குப் பின்னால் எஞ்சியிருப்பவர்களில் அவருக்குப் பகரமானவரை ஏற்படுத்துவாயாக! எங்களையும் அவரையும் மன்னிப்பாயாக! அகிலத்தாரின் அதிபதியே! அவருடைய कब्रை (கல்லறையை) விசாலமாக்கி, அதில் அவருக்கு ஒளியை ஏற்படுத்துவாயாக!"* (ஆதாரம்: முஸ்லிம்).
*(குறிப்பு: இந்த துஆவில் 'அபூஸலமா' என்ற பெயருக்குப் பகரமாக மரணித்தவரின் பெயரைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம்).
"ஒருவர் இறந்துவிட்டால் நாம் அழுதால் அது இறந்த ஆத்மாவிற்கு வலியை அல்லது வேதனையை ஏற்படுத்துமா?"
1. ஹதீஸின் உண்மைத்தன்மை (Authentic Hadith)
உமர் (ரலி), அவரது மகன் அப்துல்லாஹ் மற்றும் பல சஹாபாக்கள் அறிவித்த ஒரு உண்மையான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸின்படி, "இறந்தவர் அவரது குடும்பத்தினர் அழுவதால் வேதனைப்படுத்தப்படுகிறார்" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளனர் .
2. அறிஞர்களுக்கிடையிலான கருத்து வேறுபாடு
இந்த ஹதீஸ் விஷயத்தில் அறிஞர்களிடையே பல கருத்து வேறுபாடுகள் உள்ளன. அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள், "நபியவர்கள் கூறியதை அவர்கள் தவறாகப் புரிந்து கொண்டிருக்கலாம். ஒரு காஃபிர் (நிராகரிப்பவர்) இறக்கும் போதுதான் அவனது குடும்பத்தினர் அழுவதால் அவன் வேதனைப்படுகிறான் என்று நபியவர்கள் கூறினார்கள். ஏன்னெனில், 'ஒருவர் செய்த பாவத்தை மற்றவர் சுமக்க மாட்டார்' என்று குர்ஆன் கூறுகிறது" என விளக்கினார் . அப்படியிருக்க, மற்றவர்கள் அழுவதற்கு இறந்தவர் ஏன் தண்டிக்கப்பட வேண்டும் என்ற கேள்வி எழுகிறது.
3. 'வேதனை' (Torment) என்பதன் உண்மையான அர்த்தம்
இமாம் இப்னு தைமிய்யா போன்ற பெரிய அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி, இந்த ஹதீஸில் குறிப்பிடப்படும் 'வேதனை' என்பது 'தண்டனை' (Punishment) அல்ல, மாறாக அது 'மன உளைச்சல் அல்லது கவலை' (Discomfort/Hardship) ஆகும் ].
இதற்கு உதாரணமாக, "பயணம் என்பது வேதனையின் ஒரு பகுதி" என்று நபியவர்கள் கூறிய மற்றொரு ஹதீஸை ஷேக் குறிப்பிடுகிறார் . பயணத்தில் நமக்குத் தண்டனை வழங்கப்படாவிட்டாலும், அது நமக்கு எப்படி ஒரு சிரமத்தைத் தருகிறதோ, அதேபோல தன் குடும்பத்தினர் அழுவதைப் பார்த்து இறந்தவரின் ஆன்மா கவலையும் மன உளைச்சலும் அடைகிறது .
4. எது அனுமதிக்கப்பட்டது? எது தடை செய்யப்பட்டது?
அனுமதிக்கப்பட்டது (அழுவது): மரணத்திற்காகக் கண்கள் கலங்குவதும், அழுவதும் பாவமல்ல . அது மனித இயல்பு. நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மகன் இப்ராஹிம் மரணித்தபோது, நபியவர்களே கண்ணீர் வடித்து அழுதார்கள் .
தடை செய்யப்பட்டது (ஒப்பாரி வைப்பது): இஸ்லாத்தில் தடை செய்யப்பட்டது 'ஒப்பாரி வைப்பது' (Wailing) ஆகும் ]. பெண்கள் ஆடைகளைக் கிழித்துக் கொண்டு, தலையை வாரி இழுத்து, முகத்தில் அடித்துக் கொண்டு, "நீ தான் எனக்கு எல்லாமாய் இருந்தாய், என் தூணாய் இருந்தாய், இப்போது என்னை தவிக்க விட்டுப் போய்விட்டாயே" என்று சத்தமிட்டு அழுவதையே இஸ்லாம் தடை செய்கிறது .
முடிவு
இறந்தவர் தன் வாழ்நாளில் இப்படி ஒப்பாரி வைக்கச் சொல்லி உயில் (Will) எழுதியிருந்தாலோ அல்லது தன் சமூகத்தில் இப்படி நடக்கும் என்று தெரிந்தும் அதைத் தடுக்காமல் இருந்திருந்தாலோ, அவர் தண்டிக்கப்படுவார் . அவ்வாறு ஒப்பாரி வைக்கும் போது, வானவர்கள் இறந்தவரிடம் "அவர்கள் சொல்வது போல் நீ தான் அவர்களுக்கு எல்லாமாய் இருந்தாயா?" என்று கேட்டு வேதனைப்படுத்துவார்கள் .
எனவே, சாதாரணமாக அழுவது இறந்தவருக்குத் தண்டனையைத் தராது, ஆனால் சத்தமிட்டு ஒப்பாரி வைப்பது இறந்த ஆன்மாவிற்குப் பெரும் கவலையையும் வேதனையையும் ஏற்படுத்தும் .

Comments
Post a Comment
welcome to your comment!