நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் காலத்தில் வாழ்ந்த ஒரு எளிய சஹாபியின் சுவர்க்கவாசி என்ற பாக்கியத்தைப் பற்றிய ஒரு அழகான வரலாற்று நிகழ்வு விளக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் முழு விபரம் இதோ:
சுவர்க்கவாசியின் வருகை
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் தங்களது தோழர்களோடு (சஹாபாக்கள்) அமர்ந்திருக்கும்போது, "நீங்கள் ஒரு சுவர்க்கவாசியை (சொர்க்கத்தில் வாழ்பவரை) பார்க்க ஆசைப்படுகிறீர்களா? இதோ இந்த வாசல் வழியாக வருபவர்தான் அவர்" என்று கூறுகிறார்கள் .
சிறிது நேரத்தில், சஹாபாக்களுக்கு அதிகம் அறிமுகமில்லாத, எந்த வகையிலும் பிரபலம் இல்லாத ஒரு எளிய மனிதர் உள்ளே வருகிறார் . அவர் உளு (ஒழு) செய்து, அவரது தாடியிலிருந்து தண்ணீர் சொட்ட சொட்ட வந்து ஒரு ஓரமாக அமர்ந்து கொள்கிறார் ]. வியப்பளிக்கும் விதமாக, அடுத்த நாளும், அதற்கு அடுத்த நாளும் (தொடர்ந்து மூன்று நாட்கள்) நபி அவர்கள் இதே கேள்வியைக் கேட்க, அதே மனிதரே அதேபோன்று உள்ளே வந்து அமர்கிறார் .
ரகசியத்தைத் தேடிச் சென்ற சஹாபி
தொடர்ந்து மூன்று நாட்கள் நபி அவர்களால் "சுவர்க்கவாசி" என்று அடையாளம் காட்டப்பட்ட அந்த மனிதருக்கு அப்படி என்ன சிறப்பு இருக்கிறது என்பதை அறிய ஹசரத் அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் இப்னுல் ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் ஆசைப்படுகிறார்கள் . தாமும் அதே போன்ற நற்செயல்களைச் செய்து சுவர்க்கத்தை அடைய வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில், அந்த மனிதரின் வீட்டிற்குச் செல்கிறார் .
அவரிடம், "எங்கள் வீட்டில் ஒரு சிறிய மனஸ்தாபம், அதனால் மூன்று நாட்கள் உங்கள் வீட்டில் தங்கிக் கொள்ளலாமா?" என்று அனுமதி கேட்டு, அவர் வீட்டிலேயே மூன்று நாட்கள் தங்கி அவரை உன்னிப்பாகக் கவனிக்கிறார் . ஆனால், அவர் மற்றவர்களை விட வியப்பூட்டும் வகையிலோ அல்லது கூடுதலாகவோ எந்த ஒரு பெரிய வழிபாடுகளையும் (அமல்களையும்) செய்யவில்லை .
வெளிப்பட்ட சுவர்க்கத்தின் ரகசியம்
மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு, அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரலி) அவர்கள் உண்மையை அவரிடம் கூறுகிறார்: "நபி அவர்கள் உங்களைச் சுவர்க்கவாசி என்று சொன்னதால், நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள் என்பதைப் பார்க்கவே நான் வந்தேன். ஆனால் நீங்கள் வழக்கத்திற்கு மாறாக எதுவும் செய்யவில்லையே, என்ன ரகசியம்?" என்று கேட்கிறார் .
அதற்கு அந்த மனிதர், "எல்லா முஸ்லிம்களும் செய்யக்கூடிய கடமைகளைத்தான் நானும் செய்கிறேன். ஆனால் என்னிடம் இரண்டு குணங்கள் உள்ளன, ஒருவேளை அதுதான் எனக்கு இந்த பாக்கியத்தைப் பெற்றுத் தந்திருக்கலாம்" என்று கூறி அந்த இரண்டு குணங்களைக் குறிப்பிடுகிறார் :
யார் மீதும் விரோதம் இல்லை: நான் எந்த ஒரு முஸ்லிமின் மீதும் என் உள்ளத்தில் பகைமையோ அல்லது விரோதமோ கொள்வதில்லை .
பொறாமை இல்லை: அல்லாஹ் மற்றவர்களுக்கு ஏதேனும் நற்பாக்கியங்களை (அருட்கொடைகளை) வழங்கினால், அதைக் கண்டு நான் ஒருபோதும் பொறாமைப்படுவதில்லை .
இதைக்கேட்ட ஹசரத் அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரலி) அவர்கள், "சகோதரரே! இந்த உயரிய குணம்தான் (உள்ளத்தூய்மை) உங்களுக்கு அந்த உயர் சுவர்க்கத்தைப் பெற்றுத் தருவதற்கான முக்கிய காரணம்" என்று கூறி விடைபெறுகிறார்.
வெளிப்புற வழிபாடுகளை (தொழுகை, நோன்பு போன்றவற்றை) விட, உள்ளத்தை சுத்தமாக வைத்திருப்பதுதான் மனிதர்களுக்கு மிகப்பெரிய சவாலாக இருக்கிறது.
இஸ்லாமிய மார்க்கத்தில் இந்த மனத்தூய்மை ஏன் இவ்வளவு மகத்தானது, ஏன் இதை அடைவது கடினம் என்பது குறித்த விரிவான விளக்கம் இதோ:
1. இது ஏன் மிகவும் கடினமான ஒரு பண்பு?
* **மனித இயல்பும் ஷைத்தானின் சூழ்ச்சியும்:** மனித மனதிற்குள் இயல்பாகவே சுயநலம், பேராசை, மற்றும் தன்னை மற்றவர்களை விட உயர்வாகக் காட்டிக்கொள்ளும் எண்ணம் (பெருமை) தலைதூக்க வாய்ப்புண்டு. அத்தோடு, மனிதர்களுக்குள் பகைமையையும் பொறாமையும் உருவாக்குவதையே ஷைத்தான் தன் முக்கிய நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளான்.
* **கண்ணுக்குத் தெரியாத போராட்டம்:** கைகால்களால் ஒரு நன்மையைச் செய்வது எளிது. ஆனால், நம்மை விட ஒருவர் வசதியாக வாழும்போது, அல்லது நமக்குத் தீமை செய்த ஒருவர் நன்றாக இருக்கும்போது, நம் உள்ளுக்குள் ஏற்படும் அந்தப் பொறாமை அல்லது கோப உணர்வை அடக்குவது என்பது ஒரு பெரும் மனப் போராட்டமாகும் (ஜிஹாதுன் நப்ஸ்).
2. பொறாமையின் ஆபத்து (ஹஸத்)
இஸ்லாத்தில் பொறாமை என்பது வெறும் தீய குணம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு மனிதனின் நன்மைகளையே அழித்துவிடக்கூடியது. நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
> "நீங்கள் பொறாமை கொள்வதைப் பற்றி எச்சரிக்கையாக இருங்கள். ஏனெனில், நெருப்பானது விறகுகளை எரித்து சாம்பலாக்குவது போல, பொறாமையானது ஒரு மனிதனின் நன்மைகளை அழித்துவிடுகிறது." (அபூதாவூத்)
>
மற்றவர்களுக்கு அல்லாஹ் கொடுத்த அருட்கொடைகளைக் கண்டு பொறாமைப்படும்போது, மறைமுகமாக நாம் "அல்லாஹ்வின் தீர்ப்பை (அவன் யாருக்கு என்ன கொடுக்க வேண்டும் என்ற முடிவை) ஆட்சேபிக்கிறோம்" என்ற தவறான நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறோம். எனவேதான், பொறாமை இல்லாத உள்ளம் அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் பிடித்தமானதாக இருக்கிறது.
3. உள்ளத்தூய்மையின் மகத்துவம் (ஸலாமதுஸ் ஸத்ர்)
நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடம், "மனிதர்களில் சிறந்தவர் யார்?" என்று கேட்கப்பட்டபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்:
> "சுத்தமான உள்ளமும், உண்மை பேசும் நாவும் உடையவரே சிறந்தவர்."
>
சஹாபாக்கள், "உண்மை பேசும் நாவு என்பதை நாங்கள் அறிவோம், ஆனால் சுத்தமான உள்ளம் (மக்மூமுல் கல்ப்) என்றால் என்ன?" என்று கேட்டனர். அதற்கு நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள்:
> "அதுதான் பயபக்தியுள்ள, தூய்மையான உள்ளம். அதில் எந்தப் பாவமும், அக்கிரமமும், குரோதமும் (பகைமை), பொறாமையும் இருக்காது" என்று விளக்கமளித்தார்கள். (இப்னு மாஜா)
>
அந்த எளிய சஹாபி, இரவெல்லாம் விழித்து வணங்கவில்லை என்றாலும், தினமும் இரவில் உறங்கச் செல்லும்முன் தன் உள்ளத்தைச் சோதித்து, அன்றைய தினம் தனக்குத் தீமை செய்த அனைவரையும் மன்னித்து, யாரும் மீதும் வெறுப்போ பொறாமையோ இல்லாமல் தூய்மையாக உறங்கச் சென்றார். அந்தத் **தூய்மைதான் (ஸலாமதுஸ் ஸத்ர்)** அவரை சொர்க்கவாசியாக மாற்றியது.
இந்த உயரிய குணத்தை நாம் எவ்வாறு அடைவது?
இது அனைவருக்கும் கிடைப்பது அரிதுதான் என்றாலும், தொடர் முயற்சியால் நாம் இந்த நிலையை அடைய முடியும்:
* **துஆ செய்தல்:** நம் உள்ளத்தில் இருக்கும் கறைகளை நீக்க அல்லாஹ்விடம் தொடர்ந்து பிரார்த்திக்க வேண்டும். குர்ஆனில் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்ட துஆ: *"...எங்கள் இறைவனே! எங்கள் உள்ளங்களில் ஈமான் கொண்டவர்கள் மீது எத்தகைய குரோதத்தையும் (பகைமையையும்) ஆக்கிவிடாதிருப்பாயாக!" (அல்குர்ஆன் 59:10).*
* **அல்லாஹ்வின் மீதான திருப்தி (ரிளா):** "அல்லாஹ் எனக்கு எதைக் கொடுத்திருக்கிறானோ அதுவே எனக்குச் சிறந்தது; மற்றவர்களுக்குக் கொடுத்திருப்பது அவனுடைய நாட்டம்" என்ற எண்ணத்தை வளர்த்துக் கொள்ளுதல்.
* **மன்னிக்கும் குணம்:** நமக்கு யாராவது அநீதி இழைத்தால், அதை மனதில் வைத்துப் பழிவாங்கத் துடிக்காமல், அல்லாஹ்விற்காக அவர்களை மன்னித்துவிடும்போது உள்ளம் லேசாகிவிடும்.
வெளிப்படையான வழிபாடுகளோடு, நம் அகத்தையும் (உள்ளத்தையும்) இவ்வாறு தூய்மையாக வைத்துக் கொள்ளும்போதுதான் அல்லாஹ்விடம் நற்கூலியையும், மறுமையில் சொர்க்கத்தின் உயரிய பதவிகளையும் பெற முடியும். அல்லாஹ் நம் அனைவரின் உள்ளங்களையும் பொறாமை, பகைமையிலிருந்து தூய்மைப்படுத்தி, நேர்வழியில் நடத்துவானாக! ஆமீன்.
Comments
Post a Comment
welcome to your comment!